Pozycja siedząca jest pozycją ciała sprzyjającą wykonywaniu wielu czynności zawodowych. Pozwala na skupienie się na realizowanych zadaniach i przeprowadzanie prac precyzyjnych o niewielkich wymaganiach siłowych. Nie jest w niej też konieczne przemieszczanie się pracownika.

pozycja siedziąca

Pozycja siedząca jest wykorzystywana w coraz większej liczbie stanowisk pracy zastępując inne bardziej uciążliwe pozycje w grupie prac tradycyjnie zwanych fizycznymi (np. sprzątanie dużych powierzchni obiektów handlowych, instytucji publicznych, szpitali przez wyspecjalizowane maszyny czyszczące, obsługa taśm montażowych, niektórych rodzajów obrabiarek, automatów). Typowe stanowiska pracy w tej pozycji to stanowiska montażu ręcznego, operatorów maszyn (operator dźwigu, operator suwnicy, kierowcy pojazdów), dyspozytorów i stanowiska pracy biurowej.

Pozycja siedząca jest mało męcząca, ponieważ ma jeden z najmniejszych kosztów energetycznych pracy. Jest chętnie przyjmowana przez pracowników, -ponieważ zapewnia:
– odciążenie kończyn dolnych,
– dobrą stabilność tułowia,
– dobrą koordynację ruchową,
– ograniczenie ruchów mimowolnych związanych z utrzymywaniem pozycji ciała.

Niestety pozycja siedząca bardzo obciąża część lędźwiową kręgosłupa. Na krążek międzykręgowy znajdujący się między trzecim a czwartym kręgiem lędźwiowym jest wywierany nacisk przekraczający wagę ciała (w zależności od stopnia pochylenia) od dwóch do czterech razy. Siły te prostują naturalną krzywiznę (lordozę) w odcinku lędźwiowym, co z czasem zwiększa obciążenia kręgosłupa.
Ograniczenia związane z możliwością bezpiecznego dla zdrowia wykonywania pracy w pozycji siedzącej wynikają także z niekorzystnego wpływu pracy statycznej mięśni (pleców, ramion, grzbietu, rąk) na układy krążenia i oddechowy oraz na narządy wewnętrzne.
Dodatkowo z pracą w pozycji siedzącej wiążą się uciążliwości wynikające z jednostajności ruchów i czynności, obciążenia wzroku i stresu psychospołecznego.